నీలిమ -ఒక ప్రేమ కథ
Adult warning 18+only
పెద్దలకు మాత్రమే
ఈ కథలో పాత్రలు అన్ని మొత్తం కథ కు సంబంధిచ్చినవి అన్ని ను ఎవరిని ఉద్దేశించినవి కావు గమనించగలరు.
ఆమె పేరు 'నీలిమ' – ఒక ప్రేమ కథ
నా పేరు అర్జున్. వయసు 27. హైదరాబాద్లోని ఒక ఐటీ కంపెనీలో సాఫ్ట్వేర్ ఇంజినీర్గా పని చేస్తాను. రోజూ ఆఫీసు, ఇల్లు, ల్యాప్టాప్ – అంతే నా లైఫ్. ప్రేమ అంటే నాకు సినిమాల్లోనే తెలుసు. నిజ జీవితంలో ఎప్పుడూ అనుభవించలేదు.
ఒక రోజు మా కంపెనీలో కొత్తగా జాయిన్ అయింది – నీలిమ. మార్కెటింగ్ టీమ్లో. మొదటిసారి క్యాంటీన్లో చూశాను. నీలం రంగు సారీలో, పొడవాటి జుట్టు వెనక్కి వదిలి, మెల్లిగా నవ్వుతూ కాఫీ తాగుతోంది. ఆ నవ్వు చూసి నా గుండె ఒక్కసారిగా దడాలున పడింది. ఆ రోజు నుంచి ఆమెను చూడకుండా ఆఫీస్ రోజు గడవలేదు.
కానీ నేను మాట్లాడే ధైర్యం చేయలేదు. కేవలం దూరంగా చూస్తూ, ఆమె వెళ్ళే దారి మార్చుకుని నడుస్తూ ఉండేవాడిని. ఒక రోజు ఆఫీస్ పార్టీ ఉంది. అందరూ డ్యాన్స్ చేస్తున్నారు. నేను ఒక మూలన నిలబడి చూస్తున్నాను. అప్పుడు ఆమె వచ్చి, "హాయ్ అర్జున్, డ్యాన్స్ ఎందుకు చేయడం లేదు?" అని అడిగింది.
నా పేరు ఎలా తెలుసు అని ఆశ్చర్యపోయాను. "అమ్మ... నాకు రాదు" అని ఇబ్బందిగా అన్నాను. ఆమె నవ్వుతూ నా చేయి పట్టుకుని డ్యాన్స్ ఫ్లోర్కి తీసుకెళ్ళింది. ఆ రోజు మేము కలిసి డ్యాన్స్ చేశాం. ఆమె దగ్గరగా వచ్చి నా భుజం మీద చేయి వేసింది. ఆ స్పర్శ చాలా రోజుల తర్వాత నాకు మళ్ళీ జీవితం ఉందని ఫీల్ అయ్యింది.
ఆ రోజు నుంచి మేము మాట్లాడుకోవడం మొదలైంది. మెసేజెస్, కాల్స్, క్యాంటీన్లో కలిసి లంచ్... నీలిమ నాకు బెస్ట్ ఫ్రెండ్ అయిపోయింది. ఆమె గురించి తెలుసుకున్నాను – ఆమెకి పుస్తకాలు ఇష్టం, వర్షం ఇష్టం, ఒంటరిగా సముద్రం దగ్గర కూర్చోవడం ఇష్టం. నాకు కూడా అవే ఇష్టాలు.
ఒక వీకెండ్ ఆమె "అర్జున్, నీతో ఒక చోటికి వెళ్దాం" అంది. మేము హుస్సేన్ సాగర్ దగ్గరకు వెళ్ళాం. సాయంత్రం సముద్రం దగ్గర కూర్చుని మాట్లాడుకున్నాం. ఆమె తన గతం చెప్పింది – పాత ప్రేమ విఫలమైందని, ఇప్పుడు ఎవరినీ నమ్మడం లేదని. నేను మెల్లిగా ఆమె చేయి పట్టుకున్నాను. "నీలిమ, నేను ఎప్పుడూ నిన్ను వదలను" అని చెప్పాను.
ఆమె కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి. ఆ రోజు సూర్యుడు అస్తమిస్తుంటే మేము ఒకరినొకరు గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాం. ఆమె ముఖం నా ఛాతీకి ఆనుకుని ఉంది. ఆ క్షణం ప్రపంచమంతా మా ఇద్దరిదే అనిపించింది.
అప్పటి నుంచి మా ప్రేమ మరింత లోతైంది. ఆఫీస్లో సీక్రెట్ స్మైల్స్, వీకెండ్స్లో డేట్స్, రాత్రి ఫోన్లో గంటల తరబడి మాటలు. ఒక రోజు భారీ వర్షం కురిసింది. ఆమె ఇంటి దగ్గర డ్రాప్ చేస్తున్నాను. వర్షంలో తడుస్తూ మేము నిలబడ్డాం. ఆమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ మెల్లిగా ముద్దు పెట్టాను. ఆమె స్పందించింది. ఆ ముద్దు చాలా సేపు... వర్షం మా చుట్టూ కురుస్తుంటే మా హృదయాలు ఒక్కటైపోయాయి.
కానీ లైఫ్ అంత స్మూత్గా సాగలేదు. మా కంపెనీలో ఆమెను వేరే సిటీకి ట్రాన్స్ఫర్ చేశారు. ఆమె ఏడుస్తూ "అర్జున్, నిన్ను వదిలి ఎలా వెళ్తాను?" అంది. నేను ఆమెను గట్టిగా హగ్ చేసుకుని "లాంగ్ డిస్టెన్స్ కూడా మనం మేనేజ్ చేస్తాం" అని ధైర్యం చెప్పాను.
ఆమె వెళ్ళిపోయిన తర్వాత రోజులు చాలా కష్టంగా గడిచాయి. వీడియో కాల్స్, మెసేజెస్తో బతికాం. ఆరు నెలల తర్వాత ఆమె తిరిగి హైదరాబాద్కి ట్రాన్స్ఫర్ అయింది. ఆ రోజు ఎయిర్పోర్ట్లో ఆమెను ఎదుర్కొన్నాను. ఆమె నా దగ్గరకు పరిగెత్తుకొచ్చి గట్టిగా కౌగిలించుకుంది. ఆ క్షణంలో మేము ఇద్దరం ఏడ్చేశాం.
ఇప్పుడు మేము ఒకే ఇంట్లో ఉంటున్నాం. ప్రతి రోజు సాయంత్రం బాల్కనీలో కూర్చుని కాఫీ తాగుతూ మాట్లాడుకుంటాం. ఆమె నా చేతిలో చేయి పెట్టి "అర్జున్, నువ్వు లేకుండా నా జీవితం ఎలా ఉండేదో ఊహించలేను" అంటుంది. నేను ఆమెను ముద్దుతూ "నీలిమ, నువ్వు నా జీవితంలోకి వచ్చిన రోజు నా లైఫ్ మొదలైంది" అంటాను.
ఇది మా ప్రేమ కథ. సాధారణంగా మొదలై, కష్టాలు ఎదుర్కొని, చివరికి పూర్తి అయిన కథ. ప్రేమ అంటే సినిమాల్లో మాత్రమే కాదు... నిజ జీవితంలో కూడా ఉంటుంది.
కామెంట్లు
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి