మౌనా ల మధ్య ప్రేమ

 మౌనాల మధ్య ప్రేమ 🌙

అనురాధ వయసు నలభై రెండు. అద్దంలోకి చూసుకుంటే, ముఖంపై కాలం వేసిన సన్నని గీతలు కనిపించేవి. కానీ ఆమె కళ్లలో మాత్రం ఇంకా చెప్పని కోరికలు, నిండని ఖాళీలు స్పష్టంగా మెరుస్తున్నాయి. భర్తతో జీవితం ఒక ఒప్పందంలా మారి ఎన్నో సంవత్సరాలు గడిచాయి. మాటలు తగ్గాయి, చూపులు చల్లబడ్డాయి. ఇంట్లో అన్నీ ఉన్నా, మనసులో ఏదో లోటు.

అదే సమయంలో, పక్కింట్లోకి అద్దెకు వచ్చాడు అర్జున్. నలభైకి దగ్గరగా ఉన్నా, అతనిలో ఒక ప్రశాంతత ఉంది. పెద్దగా మాటలు మాట్లాడడు, కానీ మాట్లాడితే ఆ మాటల్లో బరువు ఉంటుంది. మొదటి పరిచయం లిఫ్ట్‌లో. చిన్న నవ్వు, మర్యాదైన “నమస్తే” — అంతే.

కానీ ఆ చిన్న పరిచయం తర్వాత రోజులు మారాయి.

సాయంత్రం వేళ బాల్కనీలో నిలబడి టీ తాగడం ఇద్దరికీ అలవాటైంది. మొదట వాతావరణం గురించి, తర్వాత పుస్తకాల గురించి, ఆపై జీవితం గురించి.

“కొన్ని విషయాలు చెప్పడానికి మాటలు సరిపోవు,” ఒక రోజు అనురాధ అంది.

అర్జున్ కాసేపు మౌనంగా ఉండి, “అందుకే మౌనం కూడా ఒక భాషే,” అన్నాడు.

ఆ మాటలు ఆమెను తాకాయి.

ఒక రోజు వర్షం పడింది. విద్యుత్ పోయింది. అపార్ట్‌మెంట్ అంతా చీకటి. మెట్లపై అనుకోకుండా కలుసుకున్నారు. మొబైల్ లైట్ వెలుగులో వారి చూపులు కలిశాయి. ఆ క్షణంలో ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. అర్జున్ కళ్లలో కూడా అదే ఉద్వేగం.

కానీ ఇద్దరూ హద్దులు తెలుసుకున్నవాళ్లు.

“ఇది సరైందేనా?” అనురాధ మెల్లగా అడిగింది.

“తెలీదు… కానీ ఇది నిజం,” అర్జున్ సమాధానం.

ఆ రోజు తర్వాత వారి మధ్య ఒక నిశ్శబ్ద ఒప్పందం ఏర్పడింది. శారీరక దగ్గరితనం కాదు — భావాల దగ్గరితనం. ఒక్కోసారి దగ్గరగా కూర్చుని మాట్లాడటం, చేతి మీద చేయి పెట్టి ధైర్యం ఇవ్వడం, కళ్లతోనే చెప్పేసే మాటలు.

అనురాధలో మార్పు మొదలైంది. ఆమె మళ్లీ నవ్వడం నేర్చుకుంది. అద్దంలోకి చూసుకుంటే తనని తాను కొత్తగా చూసుకుంది.

అర్జున్‌కు కూడా ఆమె ఒక ఆధారం అయింది — అతని ఒంటరితనానికి ఒక పేరు.

కానీ ప్రేమతో పాటు భయం కూడా పెరిగింది.

“మనిద్దరం ఎక్కడికి వెళ్తున్నాం?” ఒక రాత్రి అనురాధ అడిగింది.

అర్జున్ నిశ్శబ్దంగా, “బహుశా ఎక్కడికీ కాదు… కానీ ఈ క్షణం నిజం,” అన్నాడు.

చివరికి నిర్ణయం తీసుకున్నారు. ఈ ప్రేమను జీవితాన్ని ధ్వంసం చేసే అఫైర్‌గా కాకుండా, మనసును బలపరిచే జ్ఞాపకంగా ఉంచుకోవాలని.

అర్జున్ మరో నగరానికి మారిపోయాడు.

వెళ్లే రోజు అనురాధ కళ్లలో నీరు నిలిచింది.

“నువ్వు నా జీవితంలో జరిగిన అందమైన తప్పు,” ఆమె అంది.

అర్జున్ చిరునవ్వుతో, “కాదు… నేను నీకు నువ్వే ఎవరో గుర్తు చేసిన వాడిని,” అన్నాడు.

ఆ రోజు తర్వాత వారు కలవలేదు.

కానీ ప్రతి వర్షం పడినప్పుడు, ప్రతి మౌన సాయంత్రంలో — అనురాధకు ఆ ప్రేమ గుర్తుకొస్తుంది.

శరీరాలు కలవకపోయినా, మనసులు తాకిన ప్రేమగా.

కొన్ని ప్రేమలు జీవితంగా మారవు…

కానీ జీవితాన్ని అర్థం చేసుకునేలా చేస్తాయి.